aborder

[abɔʀde]
verbe transitif Conjugaison

1.	[personne]     بادَرَ بِالكَﻻمِ  se faire aborder     بادَرَهُ أَحَدُهُمْ بِالكَﻻم

2.	[question]     تَناوَلَ  aborder un problème     تَناوَلَ مُشْكِلةً

verbe intransitif
رَسا (–ُ)