Identifiez-vous ou Créez un compte
  

jaillir

[ʒajiʀ]
verbe intransitif Conjugaison
1.
[gicler]    
تَدَفَّقَ

 jaillir de    
تَدَفَّقَ مِنْ

2.
[surgir]    
بَرَزَ (–ُ)

 une bonne idée a jailli dans la conversation    
بَرَزَتْ فِكْرةٌ جَيّدةٌ خِﻻلَ الحَديثِ

 un cri jaillit de la nuit    
تَعالى صُراخٌ مِنْ عَتْمةِ اللَّيْلِ