réfractaire
[ʀefʀaktɛʀ]adjectif
مُتَمَرِّد
un élève réfractaire تِلْميذٌ مُتَمَرِّدٌ |
être réfractaire à كانَ مُنْغَلِقًا عَنْ |
un élève réfractaire تِلْميذٌ مُتَمَرِّدٌ |
être réfractaire à كانَ مُنْغَلِقًا عَنْ |
« De rien » se dit... ?