Identifiez-vous ou Créez un compte
  

interdire

[ɛ̃tɛʀdiʀ]
verbe transitif Conjugaison
مَنَعَ (–َ)
 interdire à qqn de    
مَنَعَ فُﻻنًا مِن
 je vous interdis de me parler sur ce ton !    
أَمْنَعُكَ مِنَ التَّكَلُّمِ مَعي بِهَذِهِ اللَّهْجةِ!
 interdire qqch à qqn    
مَنَعَ فُﻻنًا مِنْ شَيْءٍ
 son état de santé lui interdit tout excès    
وَضْعُهُ الصِحّيُّ يَمْنَعُهُ مِنَ أَيِّ إفْرَاطٍ
 une porte blindée interdit l'accès aux coffres    
يَمْنَعُ بابٌ مُصَفَّحٌ الدُّخولَ إلى الخَزْناتِ