indigne
[ɛ̃diɲ]adjectif
1. | [méprisable] مَعيب conduite indigne سُلوكٌ مَعيبٌ parents indignes والِدانِ غَيْرُ أَهْلٍ propos indignes كَﻻمٌ مَعيبٌ |
2. | [qui ne mérite pas] غَيْرُ أهْلٍ لِ être indigne de كانَ غَيْرَ أهْلٍ لِ il est indigne de confiance هوَ غَيرُ أهْلٍ لِلثِّقةِ |
