entourer
[ɑ̃tuʀe]verbe transitif Conjugaison
1. | [enclore] حَوَّطَ entourer un jardin d'une clôture سَيَّجَ حَديقةً بِسورٍ |
2. | [encercler] أَحاطَ entourez les verbes en rouge أَحِطِ اﻷَفْعالَ بِاﻷَحْمَرِ |
3. | [fréquenter] أَحاطَ بِ les gens qui nous entourent النّاسُ المُحيطونَ بِنا être bien/mal entouré كانَ حَسَنَ المُحيطِ/ سَيّىءَ المُحيطِ |
