enfuir
[ɑ̃fɥiʀ]s'enfuir
verbe pronominal Conjugaison
هَرَبَ (–ُ)
s'enfuir en courant هَرَبَ راكِضًا |
un prisonnier s'est enfui فَرَّ سَجينٌ |
s'enfuir en courant هَرَبَ راكِضًا |
un prisonnier s'est enfui فَرَّ سَجينٌ |
Quelle est la traduction du mot suivant ?
wa