dicter
[dikte]verbe transitif Conjugaison
أَمْلى
dicter une lettre à sa secrétaire أَمْلى رِسالةً على سِكْرِتيرَتِهِ |
son instinct lui dicte de se méfier تُمْلي عَلَيْهِ غَريزتُهُ اﻻحْتِراسَ |
dicter sa conduite à qqn أَمْلى عَلى فُﻻنٍ تَصَرُّفَهُ |
