avérer
[aveʀe]s'avérer
verbe pronominal Conjugaison
1. | sout [se confirmer] صَحَّ (–ُ) la prédiction s'est avérée صَحَّتِ النُّبوءةِ |
2. | [se révéler] تَبَيَّنَ il s'avère que يَتَبَيَّنُ أَنَّ |
s'avérer
verbe attribut Conjugaison
بدا (–ُ)
s'avérer utile بَدا مُفيدًا |
